文笔网

子和惠贶佳什惇叙世契诵咏感慨情见乎辞因次其韵

· 刘跂浏览 1

gōngwénlíngchūwénwànxiān

rényīngsuǒzàoshìtáibiànzhāoyán

tángtángdānyánggōngrènbīnyán

wéixiānzhěngjiàzhōuxuán

shíjiēqiānchēngjiān

chéntáigòngxiàotiānbiān

xīnjiǔxiāngzào湿shīgǎixián

wǎndēnglángmiàosǔnzhàohuádiān

jiùbìngfēigàizhāiliánxiūchuán

dàojīnshìtiēchǐténgjiān

guānhòuqúnyīngqián

gōngchízhùshǐtuóshuǐjìngpíngquán

wèiduōshàngjiéchēngzòupiān

shēngmíngjìnggǎnkōngquánquán

shìguòtuōěrláisānshínián

hànhuǎngwèiluògǒngshuǐsēnyuán

jiēzāizuìzuìshēnchán

suīyúnzhǐwánzhìyóujuān

zhòngèguībáishǒuyóuzhūnzhān

jīngliúlánggǎnwàngwèitōngquán

xiánchángkǒngduànshēnjuān

zhīcháoqīngtāiluǎnquèquán

shèngzhǔfāngzhōngzhàoyàodǎngpiān

chénxiàxiāohànkōng宿qiān

shēnghuánchūwàngwàibēilèilián

shīshūshǒushùmèiqīngxuān

yóuyōubàoshěnzhàizhēnshíjiǔwèijuān

qièláiwènyàocèngdēnghuáizhīruán

zhuīwéinǎngshímèngchóngmián

chóuzhīwánggōngdànshuōchēxián

chídàizǒuqióngjiàláifēizhān

láobìnshuāngxuěhuānyánpiánjuān

běitángtàirénbèimiánmián

wǎngzhěsān殿diànzhāoqīnbānlián

wènxùndǎibēihuānshēnchuàngrán

shēngtángbàitòngjiǔluán

niànshìfāngyīn使shǐzhōuchēpián

mángpànzūnjiǔquànliúlián

xīnshīyòuláizhóuxīngdòuxuán

jiànhuózhēngchūnyán

𫘧chūchán

zhòuwénshūbiànhuòránbìngquán

gǎnchóngbàijiātǎngwèigōutián

西fēngguīzhàowǎngjiàwènyángtián

wángzhèngqīngkuòtiānréntiān

xuānmiǎnhǎoqīngzhān

zhèngwéixiāoqiūhuǒhányànníngrán

hēngdāngchěngyuànyánzǎozhùbiān

gāohónglìngsuǒlián

shìjiāowèigènglàiqīngbáichuán

关于作者 · 刘跂

刘跂,字斯立,时称学易先生,东光(今属河北)人。挚子。神宗元丰二年(一○七九)进士,释褐亳州教授。哲宗元祐初,移曹州教授。历雄州防御推官,知彭泽、管城、蕲水县。以其父为御史中丞,不得仕朝官。绍圣初,又因其父入党籍,牵连免官。徽宗立始复官,卒于政和末,官终朝奉郎。有《学易集》二十卷(《直斋书录解题》卷一七),已佚。清四库馆臣据《永乐大典》辑为八卷,其中诗四卷。事见《宋史》卷三四○《刘挚传》。刘跂诗,以影印清文渊阁《四库全书·学易集》为底本,新辑集外诗附于卷末。

相关诗词