组词
共收录 27.9万 个词语
- diān yǔn [ diān yǔn ] 1.覆灭。 2.死亡。
- diān zhāng [ diān zhāng ] 指 唐 代书法家 张旭。
- diān zhǐ [ diān zhǐ ] 1.脚朝上头朝下。谓颠倒失所。《易·鼎》:“初六,鼎颠趾。”王弼 注:“鼎之为物,下实而上虚。而今阴在下,则是为覆鼎也;鼎覆则趾倒矣。”孔颖达 疏:“趾,足也……初六居《鼎》之始,以阴处下,则是下虚上实而鼎足倒矣。…
- diān zhì [ diān zhì ] 蹦跳。
- diān zhì [ diān zhì ] 倾覆败亡。
- diān zhì [ diān zhì ] 1.倒仆;下跌。晋 葛洪《抱朴子·百里》:“冒昧苟得,暗于自量者,虑中道之颠踬,不以驽薾服鸾衡。”《资治通鉴·隋炀帝大业元年》:“既战,伪北;林邑 逐之,象多陷地颠踬。”清 冯桂芬《启李宫保论减赋》:“驽马日行百里…
- diān zhuì [ diān zhuì ] 1.坠落;跌落。 2.谓倒塌,毁坏。 3.比喻覆灭,衰亡。
- diān zǐ [ diān zǐ ] 疯癫的人。
- diān zǔ [ diān zǔ ] 颠仆阻塞。
- diān diān [ diān diān ] 稳重着实的样子。
- diān pú [ diān pú ] 跌倒;倒。
- diān dǎo [ diān dǎo ] 同“颠倒”。倾覆。
- diān jí [ diān jí ] 1.中医称头部疾患。 2.指原发性癫癎。巅,通“癫”。
- diān mò [ diān mò ] 颠末。从开始到末尾,谓事情的全过程。
- diān wēi wēi [ diān wēi wēi ] 形容颤抖。
- diān yá [ diān yá ] 高崖。
- diān yī [ diān yī ] 同一。
- diān yuè [ diān yuè ] 同“颠越”。陨落。巅,通“颠”。
- diān dì [ diān dì ] 山顶和山脚。
- diān diān chī chī [ diān diān chī chī ] 形容神情痴呆失常。
- diān diān dǎo dǎo [ diān diān dǎo dǎo ] 形容言行错乱。
- diān guǐ [ diān guǐ ] 使人癫狂的鬼祟。
- gòng hè [ gòng hè ] 欺诈不实。
- gǒng gù [ gǒng gù ] 1.泛指手铐之类的刑具。 2.引申指逮捕拘禁。
- gǒng jī [ gǒng jī ] 柱上横木。借指屋宇。
- gǒng jué [ gǒng jué ] 1.栱和桷。 2.泛指微细之材。
- gǒng bì [ gǒng bì ] 大璧。
- gǒng tóng [ gǒng tóng ] 落叶乔木,树体高大,叶子卵形,花开时两个苞片张开,样子像飞翔的白鸽,核果长椭圆形。是珍贵的观赏树种。也叫鸽子树。
- gǒng zhóu [ gǒng zhóu ] 古代载棺的工具。
- gòng bèi [ gòng bèi ] 同被而寝。亦谓亲如兄弟。《飞燕外传》:“昭仪 拜乃泣曰:‘姊宁忘共被,夜长苦寒不成寐,使 合德 雍姊背邪?’”《晋书·祖逖传》:“与司空 刘琨 俱为 司州 主簿,情好绸缪,共被同寝。”唐 杨炯《从弟去溢墓志铭》:“…