组词
共收录 5 个词语
- mén shēng [ mén shēng ] 汉人称亲受业者为弟子,相传受业者为门生。后世门生与弟子无别,甚至依附名势者,也自称门生。
- péng mén shēng huī [ péng mén shēng huī ] 犹言蓬荜生辉。《花城》1980年第7期:“徐先生,今天真是蓬门生辉。”
- sī mén shēng [ sī mén shēng ] 指弟子。
- xiǎo mén shēng [ xiǎo mén shēng ] 1.称再传弟子。清 梁章钜《称谓录·小门生》:“《七修类稿》以弟子复传于人为门生,是则今之小门生耶?” 2.清 时考试中式者的座师的座师为太老师,中式者为太老师的小门生。清 袁枚《随园诗话》卷十三:“余…
- dé yì mén shēng[ dé yì mén shēng ] 得意:称心如意;门生:亲授业的弟子或科举中试者对座师的自称。后泛指学生。最满意的弟子或学生。