组词
共收录 872 个词语
- bái yǐ zhēng xué [ bái yǐ zhēng xué ] 比喻竞逐名利。
- bái yì [ bái yì ] 良马名。
- bái yì [ bái yì ] 旧时官署中的编外差役。
- bái yì [ bái yì ] 谓心胸坦荡。
- bái yì [ bái yì ] 见“白鶂”。
- bái yì [ bái yì ] 中医指眼球角膜病变后留下的瘢痕，能影响视力。
- bái yì [ bái yì ] 亦作“白鹢”。一种形如鱼鹰、毛白色、能高飞的水鸟。
- bái yín [ bái yín ] 的通称。
- bái yǐn [ bái yǐn ] 1.清水。 2.米汁。 3.白酒。
- bái yīng [ bái yīng ] 1.白色花瓣。唐 鲍溶《云溪竹园翁》诗：“苍松含古貌，秋桂俨白英。” 2.多年生蔓性草本。茎、叶密生白色长柔毛。叶互生，上部叶多作戟状，有的三至五裂。夏秋开白色小花，成聚伞花序，浆果球形，熟时红色。全草入药，有清热…
- bái yīng [ bái yīng ] 白羽之鹰。古代以为瑞物。
- bái yǐng zhū[ bái yǐng zhū ] 传说中的宝珠名。
- bái yú [ bái yú ] 1.即白鲦。 2.衣服、书籍中的一种蛀虫。通称蠹鱼。 3.麦类中的一种害虫。
- bái yú chì wū [ bái yú chì wū ] 为祥瑞之兆。
- bái yú dēng zhōu [ bái yú dēng zhōu ] 为殷亡周兴之兆。同“白鱼入舟”。
- bái yú rù zhōu [ bái yú rù zhōu ] 比喻用兵必胜的征兆。
- bái yú [ bái yú ] 1.白皮的榆树。 2.指白榆树的皮。 3.指星。
- bái yú sù chē [ bái yú sù chē ] 居丧或送丧时乘用的轿和车。
- bái yǔ [ bái yǔ ] 1.白色羽毛。《孟子·告子上》：“白羽之白也，犹白雪之白。”南朝 宋 谢惠连《雪赋》：“白羽虽白，质以轻兮；白玉虽白，空守贞兮。” 2.借指白色的鸟。宋 沉遘《次韵和鞠颜叔游山》：“紫鳞惊跃起，白羽倦飞还。” 3.古代…
- bái yǔ jiàn [ bái yǔ jiàn ] 尾部装置白翎的箭。
- bái yǔ shàn [ bái yǔ shàn ] 1.特指古代军中主将用来指挥作战的白色羽毛扇。 2.泛指白色的羽毛扇。
- bái yǔ shū shēng [ bái yǔ shū shēng ] 南朝 梁 吴均《续齐谐记》：“阳羡 许彦 于 绥安山 行，遇一书生，年十七八，卧路侧，云脚痛，求寄鹅笼中。彦 以为戏言。书生便入笼，笼亦不更广，书生亦不更小，宛然与双鹅并坐，鹅亦不惊。”后因以“白羽…
- bái yǔ [ bái yǔ ] 1.暴雨。 2.雹的别名。
- bái yǔ [ bái yǔ ] 我国少数民族白族的语言。汉藏语系藏缅语族彝语的分支。
- bái yù [ bái yù ] 白色或白而微青的软玉。
- bái yù bǎn [ bái yù bǎn ] 豆腐干的别名。
- bái yù chán [ bái yù chán ] 莲子的别名。
- bái yù chán [ bái yù chán ] 民间传说指月中的三足蟾蜍，因明月色白，故称。清 曹寅《游仙诗和汪萝山》之二九：“笑傲人间白玉蟾，千年一住迹长淹。”
- bái yù chí [ bái yù chí ] 宫殿前的玉石台阶。亦借指朝堂。
- bái yù chuán [ bái yù chuán ] 见“白玉船”。